Św. Maksymilian Maria Kolbe - 14.08.

14 sierpnia

Św. Maksymilian Maria Kolbe

kapłan i męczennik z I Zakonu (1894-1941)

 


Przyszedł na świat 8 I 1894 r. w Zduńskiej Woli, w skromnej, ale bogobojnej rodzinie Juliusza i Marianny z Dąbrowskch jako drugi z pięciu synów. Na chrzcie otrzymał imię Rajmund. W dzieciństwie ukazała mu się Matka Boża trzymająca dwie korony: białą i czerwoną. Zapytała go, którą wybiera. Rajmund wybrał obydwie. W 1907 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych we Lwowie. W nowicjacie przyjął imię Maksymilian. Po nowicjacie i szkole średniej w 1912 r. udał się do Rzymu, gdzie w Seraphicum i na Gregorianum studiował filozofię oraz teologię i uzyskał dwukrotnie tytuł doktora. W tym czasie złożył śluby wieczyste i przybrał imię Maria. 16 X 1917 r. z innymi 6 współbraćmi założył w Rzymie Rycerstwo Niepokalanej (Militia lmmaculatae) - stowarzyszenie wiernych oddanych apostolstwu pod patronatem Maryi Niepokalanej.

W lipcu 1919 r. wrócił do kraju! by wykładać we franciszkańskim seminarium w Krakowie. W styczniu 1922 r. rozpoczął wydawanie miesięcznika "Rycerz Niepokalanej". W dogmacie o Niepokalanym Poczęciu dostrzegł prawdę nie tylko do wierzenia, lecz przede wszystkim do wcielenia w życie, ażeby chrześcijanie, działając w ścisłym zjednoczeniu z Nią, Matką i Pośredniczką, zajęli się troską o nawrócenie do Boga wszystkich ludzi i doprowadzeniem ich do świętości.

Aby osiągnąć ten cel, o. Maksymilian zaproponował osobiste i całkowite poświęcenie się Niepokalanej jako Jej własność i narzędzie; to stanowiło początek życia w doskonałym zjednoczeniu z Bogiem i chrześcijańskiego zjednoczenia w Kościele. Ojciec Kolbe przyjął Niepokalaną jako ośrodek swej duchowości, apostolatu i teologii, inicjując doświadczenie życia wspólnego w Niepokalanowie, rzeczywistym ognisku modlitwy i żarliwych warsztatach pracy nad człowiekiem.

W 1927 r. założył macierzysty Niepokalanów (40 km od Warszawy). W 1930 r. wyjechał do Japonii, gdzie założył Niepokalanów japoński - Mugenzai-No-Sono w Nagasaki. Tu też wydaje "Rycerza Niepokalanej". Następne ośrodki planował w Szanghaju i w Indiach. W 1936 r. wrócił do Polski, do Niepokalanowa, ale myślał o otwarciu nowych ośrodków na Łotwie i w Belgii.

Druga wojna światowa zastała o. Maksymiliana podczas jego najbardziej intensywnej działalności. 19 IX 1939 r. Niemcy aresztowali go i wywieźli najpierw do Łambinowic, a następnie do Ostrzeszowa. Tym razem został zwolniony wraz ze współbraćmi 8 XII tegoż roku. Dnia 17 II 1941 r. po raz drugi aresztowany, kilka miesięcy więziony na Pawiaku w Warszawie, w maju znalazł się w Oświęcimiu, gdzie otrzymał numer 16670. Tu w nędzy i prześladowaniu przeżywa dwa i pół miesiąca, oświecając wiarą, nadzieją i miłością nieludzkie to miejsce, aż do ofiarowania się na śmierć w bunkrze głodowym w miejsce zrozpaczonego ojca rodziny Franciszka Gajowniczka. Zginął zabity zastrzykiem fenolu dnia 14 VIII 1941 r.

Papież Paweł VI ogłosił go błogosławionym 17 X 1971 r., a papież Jan Paweł II kanonizował go jako męczennika 10 X 1982 f., uznając go patronem trudnego XX wieku.

Boże, dzięki Twojej łasce św. Maksymilian Maria Kolbe, kapłan i gorliwy czciciel Niepokalanej Dziewicy, cierpliwie znosił udręki więzienia i oddał swoje życie za bliźniego; spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy całym naszym życiem i śmiercią świadczyli o Twojej miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 
Źródło: T. Słotwiński OFM, M. Damian OFM, "Święci franciszkańscy na każdy dzień"


Więcej o św. Maksymilianie:
http://www.kolbe.pl/
http://www.niepokalanow.pl/start.php
http://www.brewiarz.katolik.pl/czytelnia/swieci/08-14a.php3







Dodaj komentarz do tej strony:
Twoje imię:
Twój adres email:
Twoja wiadomość:

Reklama
 
 

Czekamy na wasze zaproszenia
 
 
 
jesteś 113412 odwiedzający (275753 wejścia) Zapraszamy ponownie
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=